وقتشه کم کم با نبودش کنار بیام. رابطه‌ی ما شروع نشده تموم شد و کسی هم مقصر نیست. مقصر شرایط ماست. رفتنش، بیماریش، اعتقادات متفاوتمون. وقت خداحافظی کردن با خاطرات خوب و کم‌مونه. بهش قول دادم که نمی‌رم. هنوزم روی قولم هستم. ولی به عنوان دوست. این علاقه داره هم من هم اونو نابود می‌کنه. شاید یه روزی یه جای دیگه...